نكته احدى جز ائمّه حق ندارند چنين چيزى را بگويند . سوم آن كه وجود واژهء « رسوخ » در اين آيه مباركه با توجّه به مفهوم آن در لغت عرب دلالت مىكند بر اين كه علم قرآن مجيد فقط در ائمّه معصومين مصداقيت دارد . چهارم آن كه اين آيه در مقام بيان اين است كه قرآن مجيد مشتمل بر محكمات و متشابهات مىباشد . آيا غير ائمّه علم به متشابهات قرآن مجيد را مىتوانند مدّعى بشوند ؟ غير معصوم مىتواند بگويد : من به معناى اين آيه متشابهه علم دارم ، به من مراجعه كنيد ؟ كسى مىتواند بگويد : هر چند امام صادق عليه السلام مصداق اتم است ، ولى در بيان متشابهات به من هم مراجعه كنيد ( ؟ ! ) اگر براى آن عالم سنّى عذر بتراشيم ، مىگوييم : او هندى بوده و اهل لسان نيست و فخر رازى هم هر جا كجروى كند او امام المشككين است . اين « فى » در اين موارد با حفظ معناى موضوع له كه « ظرفيت » است ، نكته دارد ، براى تقريب مطلب ، ما در محاورات فارسى مىگوييم : شجاعت ، كرامت ، زهد ، تقوا و علم در خاندان فلانى است . كلمه « در » به معناى ظرفيت است . نكته اين است كه زمخشرى كه پيش از ابن تيميه بوده در تفسير الكشاف در ذيل آيه مودّت چنين نوشته : فإن قلت : هلّا قيل « إلّا مودّة القربى » أو « إلّا المودّة للقربى » ؟ و ما معنى قوله : « إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ؟ قلت : جعلوا « قُربى » مكاناً للمودّة ومقرّاً لها . جعلوا مكاناً للمودّة ومقرّاً لها كقولك : « لي في آل فلان مودّة » ، ولي فيهم هَوى وحبّ شديد ، وتريد أحبّهم وهم مكان حبّي ومحلّه ، وليست في صلة للمودّة كاللام إذا قلت : « إلّا المودّة للقربى » إنّما هي متعلّقة بمحذوف تعلّق الظرف به في قولك : « المال في الكيس » وتقديره إلّا